پس از قطع اینترنت در آبانماه تصور میرفت که هنوز به دلیل برخی ضعفها و ناکارآمدیهای «اینترانت» (از جمله نبود جایگزین برخی خدمات خارجی در سرورهای داخل، اتکای برخی سایتهای دولتی به سرورهای خارج و به طور کلی آسیب به دانشگاهها و شرکتهای کوچک و بزرگ)،رژیم هنوز آمادگی لازم را برای دائمی کردن قطع اینترنت ندارد و حداقل نیازمند یک دورۀ «تدارکاتی» و میانمدت برای رسیدن به آن باشد.
اما امروز بر ما روشن شده که این تصور و ارزیابی اولیه اشتباه بود. رژیم دنبال رفع تک تک این موانع نیست بلکه استراتژی میانبری را اتخاذ کرده که به او این امکان را میدهد که از تمام این موانع یکباره پرش کند: پیچیدن «اینترانت» در زرورقی به نام «فیلترینگ سفید»
فیلترینگ سفید چیست؟
تا امروز ج.ا، سایتها و نرمافزارهای ممنوعه خارجی را در «لیست سیاه» قرار میداد و دسترسی عمومی به آنها را فیلتر میکرد (گرچه دستیابی به این سایتهای اصطلاحاً «سیاه» از طریق فیلترشکن ممکن بود). در استراتژی جدید اما ج.ا در حال تهیه لیستی از سایتهای «مجاز خارجی» است که پس از احیای «اینترنت ملی»، فقط امکان دسترسی به این سایتهای «مجاز خارجی» را برای شرکتها و دانشگاهها باز بگذارد.
یعنی شبکه بینالمللی اینترنت به جز چند آدرس معدود و از پیشتعیینشده به طور کل بسته خواهد بود، پایههای اصلی ارتباطات مردم بر بستر «اینترانت» قرار میگیرد و فقط برخی شرکتها و دانشگاهها به تعداد معدودی سایتهای مجاز خارجی دست پیدا خواهند کرد. اما این همه داستان نیست.
